Spotkanie sieci jedzeniowej, 7.04.2020, online

Kwietniowe spotkanie sieci jedzeniowej odnosiło się do nowych, podyktowanych pandemią, warunków pracy i życia. Obecne podczas spotkania (prowadzonego online) badaczki poddały refleksji własne doświadczenia, dzieliły się spostrzeżeniami, emocjami. Pandemia stała się również osią rozważań na temat zmieniających się dynamicznie systemów żywnościowych. Przedstawiamy wybrane zagadnienia, wokół których toczyły się dyskusje.

I. Znaczenie historyczno-kulturowego osadzenia Europy Środkowej i Wschodniej w rzeczywistości państwowego socjalizmu dla współczesnych analiz z obszaru studiów nad żywnością, w kontekście pandemii    

Można przyjąć, że osadzenie to stanowi (nadal) istotny wymiar analizy, m.in. z perspektywy interpretacji przyjmowanych przez jednostki (powiązanych z jednostkowymi biografiami), jak i w odniesieniu do pamięci zbiorowej. W kontekście nowych ograniczeń i w odniesieniu do praktyk związanych z jedzeniem, istotne może okazać się znaczenie nieformalnych sieci społecznych, głównie rodzinnych, kształtowanych przez lata w odpowiedzi na gospodarkę niedoboru.     

II. Zagadnienia dialogu i współdziałania    

Badaczki przyglądały się tym tematom z perspektywy nowo powstających inicjatyw
o charakterze solidarnościowym:

- pojawiły się refleksje na temat przejmowania odpowiedzialności przez oddolnych działaczy za wybrane obszary polityki społecznej, co ponownie może wyrastać z doświadczeń PRL-u;
- ważnymi zagadnieniami są w tym kontekście: zaufanie społeczne (lub jego brak) wobec rozwiązań instytucjonalnych oraz regulacji rynkowych, a także solidarność jako forma oporu i wyraz odwagi;
- dialog (z kim, w jaki sposób i o czym mamy okazję dyskutować) można rozumieć jako metodę uwspólniania doświadczeń, potencjalnie wpływającą na decyzje jednostek dotyczące udzielania wsparcia konkretnych inicjatywom i osobom. 

III. Wpływ ograniczeń wynikających z pandemii na metodykę badań społecznych    

Przenoszenie części badań do internetu może redefiniować główne cele i problemy badawcze, wzbudzając niekiedy obawy u badaczy i badaczek. Uwzględnianie perspektywy związanej z pandemią w problemach badawczych staje się jednak nieuniknione. Nie jest nadal jasne, jakie będzie to miało konsekwencje dla spójności danych czy też dla etyki badań. Pojawiają się przez to kolejne pytania, np. czy w kontekście trwającej pandemii wywiad może pełnić funkcję terapeutyczną? Czy obserwujemy tymczasowy zwrot narracji, wymagający modyfikacji i adaptacji problemów badawczych, czy też rewolucję na poziomie przyjmowanych powszechnie założeń, paradygmatów?